Feb 25, 2012

ഒമ്പത് മിനിക്കഥകൾ

 ശില്‍പം

സമാനതകളില്ലാത്ത ഒരു ശിൽപം പണിതു തീർത്തപ്പോൾ ശില്പിയ്ക്ക് തന്നെ ആശ്ചര്യമായി. ദിനേന അത് നോക്കിയിരിക്കുക പതിവാക്കി. കണ്ടവർ കണ്ടവർ സ്തുതികൾ പാടി. ശില്പി തന്നെ മറന്നു. ചുറ്റുപാടുകളെ മറന്നു. ലോകം തന്നെ മറന്നു പോയി. 
ഒടുവിൽ, കാലം പോയതും കോലം നശിച്ചതും നരകയറുന്ന വാർദ്ധക്യം വാരിപ്പുണർന്നതും തിരിച്ചറിയുമ്പോഴേക്ക് കാലം കറുപ്പായി. മുന്നിൽ മരണം മാത്രം!

അനാമകം .

കവിളിലൂടെ താഴോട്ടിറങ്ങിയ കണ്ണുനീർത്തുള്ളി നെഞ്ചിൽ തങ്ങി നിന്നു ഹൃദയത്തോട് ചോദിച്ചു.
"നീയെന്തിനാണ് കരയുന്നത് ?
" ഞാൻ കരഞ്ഞെന്നോ?"
"അതെ, നീ കരയുന്നത് കൊണ്ടാണല്ലോ ഞാനുണ്ടായത് "
ഹൃദയം നിശ്ശബ്ദമായി. ദീര്‍ഘ നിശ്വാസത്തോടെ തുടര്‍ന്നു. 
"ശരിയാണ്. ഞാൻ ഈ കാലത്തെ പറ്റി ഓർക്കുകയായിരുന്നു........"
ഹൃദയം തുടർന്ന് പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നതിന് മുന്നേ മുൻപേ  താപം കൊണ്ട് കണ്ണുനീർ ആവിയായി !



നിയോഗം

നാൽപ്പതു വർഷം പ്രവാസിയായി ജീവിച്ച സഹപ്രവർത്തകൻറെ ശവമഞ്ചം അനുഗമിച്ചാണ് അയാൾ ആദ്യമായി ആ വീട്ടിലെത്തുന്നത്.
മരണവീടിന്റേതായ യാതൊരു അടയാളങ്ങളുമില്ലല്ലോ എന്നത് കൗതുകമുണ്ടാക്കി. മുഷിഞ്ഞു നീങ്ങുന്ന സമയത്തോടൊപ്പം അയാളും കാത്തിരുന്നു. ഒടുവിൽ ആരോ വിളിച്ചു പറയുന്നത് കേട്ടു.
"എല്ലാവരും കണ്ടു കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ശവം മറവു ചെയ്യൂ. കുട്ടികൾക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ട് "


 ശവം

അവർ എന്നെ വെളുത്ത തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞു മരക്കട്ടിലിൽ കിടത്തി. എനിക്ക് ചുറ്റുമിരുന്നു ആരൊക്കെയോ ദൈവനാമങ്ങൾ ഉരുവിടുന്നു. ആരുടെയൊക്കെയോ തേങ്ങലുകൾ. കഴിഞ്ഞു പോയ കാലം സ്ഫടികസമാനമായി എനിക്ക് തെളിഞ്ഞു വന്നു. വല്ലാത്ത ആധി നിറയുന്നു. അവരെന്നെ കുഴിയിലേക്കെടുക്കുകയാണ്. ഒരവസരം കൂടി, നന്മകളെ തിരിച്ചറിയാൻ !' ഞാന്‍ വെങ്ങലോടെ , വേദനയോടെ ഓര്‍ത്തു പോവുന്നു . 
എണീറ്റ് ഓടാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ എന്ന് വൃഥാ മോഹിച്ചു. കല്ല് മൂടുമ്പോൾ ഞാൻ ഉറക്കെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു
 " എന്നെ പുറത്തെടുക്കൂ . ഈ ഇരുണ്ട ഗേഹം വിഴുങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്!
  ഇരുളില്‍ ഞാന്‍ മാത്രമാവുകയാണ് . ഇനി ?


ഭിക്ഷ

ദൈവമേ...ദയനീയമായിരുന്നു വിളി .തിരിഞ്ഞു  നോക്കുമ്പോള്‍ നേരെ നീളുന്ന ഭിക്ഷാ പാത്രം കണ്ടു . പാത്രം താങ്ങിയ എലുമ്പിച്ച  കൈകള്‍ക്ക് പിന്നില്‍ അതിലും ശോഷിച്ചോരസ്ഥികൂടം 

"ദൈവമേ.............." വിളി നീളുന്നു .

ഞാന്‍ ചുറ്റിനും നോക്കി . ആരും കാണുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി . ഭിക്ഷാ പത്രത്തിലെ നാണയ തുട്ടുകളുമായി സ്ഥലം വിട്ടു .



ഗണിക 

ഇരുള് തേടി നടന്നപ്പോൾ തെരുവിലെ ഇരുട്ടു മുറ്റിയ ഗലിയില്‍ നിന്നു ഒരു കറുകറുത്ത രൂപം മാടി വിളിച്ചു.
" ആഫ്രിക്കന്‍ " 
മനസാ പുച്ചിച്ചു നടന്നകലാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ പിന്നില്‍ നിന്നും വശ്യമായ നാദം.
" ഡാര്‍ലിംഗ് ....... ഹേയ് കമ്മോണ്‍  "
തിരിഞ്ഞു നിന്നു . 
കറുത്തിരുണ്ട മുഖത്ത്  വെളുത്ത ദന്ത നിരകള്‍.
" കം ...ഡാര്‍ലിംഗ് , കം . ഒണ്‍ലി ട്വന്റി ദിര്‍ഹം !"
തരളമാവുന്നു മിഴികള്‍ . പേഴ്സു പരതി നോക്കി . പണം തികയില്ലെന്ന് കണ്ടു .തിരിഞ്ഞു നടന്നു .

വൃക്ഷം

അയാളൊരു മാവ് നട്ടു. വെള്ളം നനച്ചു വളമിട്ട് കീടങ്ങളെ വിഷം വെച്ച് കൊന്ന് പരിപാലിച്ചു. തടി പെരുത്ത് മാവ് വളർന്നു. മാവ് പൂത്തു. അയാൾ ഉമ്മറത്തെ ചൂരക്കസേരയില്‍ നിന്നുമെണീക്കാതായി .  പൂക്കള്‍ കായ്കളായി പരിണാമപ്പെടുന്നു . കായ്കള്‍ മൂത്ത് പഴുക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ചില്ലകളിൽ മാങ്ങകൾ കുലകളായി തൂങ്ങി നിന്നു.
അപ്പോൾ പറവകൾ വന്നു ഫലങ്ങൾ കൊത്താൻ തുടങ്ങി. അണ്ണാറക്കണ്ണന്മാർ കരണ്ടു മുറിച്ചു. കടവാതിലുകൾ ചപ്പി വലിച്ചു. അയാൾ ഉലഞ്ഞു.
സ്‌കൂൾ കുട്ടികളും വഴിപോക്കരും മാങ്ങക്കായി കല്ലെറിയാൻ കൂടി തുടങ്ങിയതോടെ അയാളുടെ ക്ഷമ നശിച്ചു. അസ്വസ്ഥനായി. ഒരു മഴുവെടുത്തു മരം വെട്ടി വീഴ്ത്തി സമാധാനത്തോടെ തന്റെ ചൂരൽ കസേരയിൽ ചടഞ്ഞിരുന്നു.



കവിയരങ്ങ്


കവിയരങ്ങ് നടക്കുന്ന ഹാളില്‍ ജനം തിങ്ങി നിറഞ്ഞു . വേദിയില്‍ മഹാകവി ഉപവിഷ്ടനായി.ജൂബയുടെ കീശയില്‍ നിന്ന് കടലാസെടുത്തു നിവര്‍ത്തി .ശ്രവണ സുന്ദരമായി കവി കവിതാലാപനം തുടങ്ങി .

" വെയില് കേറും മുന്പ് മാര്‍കെറ്റില്‍ പോകണം -പോകും വഴി സുഹൃത്തിനെ കാണണം 

ചിട്ടിക്കാരന് കാഷെത്തിക്കണം ..... "

" ഹരേ ഉസ്താദ് ഉസ്താദ് വ- വ്വ " സദസ്സ് പുകഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു . 

കവി ഈണത്തില്‍  തുടര്‍ന്നു 

" പിന്നെ പലവ്യഞ്ജനങ്ങള്‍ --പരിപ്പ് ഒരു കിലോ ,പഞ്ചസാര രണ്ടു കിലോ .അരിയും , പൊടിയും , വേണ്ടത്ര .."

" ബ്യൂടിഫുള്‍ . ഹരേ , ബ്യുടിഫുള്‍" 

ഇളകി മറിയുന്ന പുരുഷാരം. പെട്ടെന്ന് ആലാപനം നിര്‍ത്തി മഹാകവി പറഞ്ഞു .

" ക്ഷമിക്കണം , കടലാസ് മാറിപ്പോയി. ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എഴുതിയ കടലാസായിരുന്നു അത്"



ഉറുമ്പുകൾ 

ഒരു ചെറിയ പഞ്ചസാരക്കട്ടയുടെ അടുത്തു നിന്ന് മൂന്നു ഉറുമ്പുകൾ തർക്കത്തിലേർപ്പെട്ടു .
ഒന്നാമൻ : ഞാനാണിത് കണ്ടത് അത് കൊണ്ട് ഇത് എനിക്കവകാശപ്പെട്ടതാണ് .
രണ്ടാമൻ : ഞാനാണ് ആദ്യം ഇതിനടുത്ത് എത്തിയത്. അത് കൊണ്ട് ഇത് എനിക്കവകാശപ്പെട്ടതാണ് .
മൂന്നാമൻ : നമ്മളിൽ മൂന്നു പേരിലും ശക്തൻ ഞാനാണ് .അത് കൊണ്ട് ഇത് ഞാനെടുക്കും .
മൂന്നു ഉറുമ്പുകളും തർക്കിക്കുന്നതിനിടെ എങ്ങു നിന്നോ രു ഈച്ച  പാറി വന്ന് പഞ്ചസാരക്കട്ടയുമായി സ്ഥലം വിട്ടു .